Bende çocuktum özlemlerimle Çocukluğumu istiyorum
MUHSİN DURUCAN (Emekli Müfettiş-Eğitimci-Yazar)

MUHSİN DURUCAN (Emekli Müfettiş-Eğitimci-Yazar)

Bende çocuktum özlemlerimle Çocukluğumu istiyorum

23 Eylül 2014 - 13:33

Bana çocukluğumu geri verin;

Topaç döndüreyim ip atlayayım

Evle sokak arasında gide gele

Yeniden çocukluğumu yaşayayım.

  MD

Bir dörtlüğümle giriş yapmam sonrasında değerli meslektaşım Mümtaz Boyacıoğlu’nun  “Ben de çocuktum özlemlerimle” sözcükleriyle adlandırdığı yapıtından söz etmek istiyorum.

Ortak dostumuz Fethiyeli şair yazar eğitimci Ünal Şöhret Dirlik kanalıyla yeniden tanışıp buluştuğumuz(soyadını değiştirmiş!) Mümtaz Ağabeyimin adıma imzalayıp gönderdikleri kitap,  çok renkli kapak içinde 16 formaya sığdırılmış… Oldukça empatik de geldi. Köyümü ya da beni mi anlatmış, dediğim oldu. Çoğunluğu çocukluğumun kapsama alanına girmektedir. Doğrusu çocukluğuma gittim, gittim, geldim. Kimi yerlerinde kendimi buldum. Nerelerinde mi? Özellikle arkasızlığımda, öksüzlüğümde ve köyümden kaçışımda…

 “Ben de çocuktum özlemlerimle” roman değil, folklor ağırlıklı çocukluk anıları… Ne ki işlenen yine köy ve köylü…100 m’lik koşuya 50 m geriden başlayan köy çocukluğumuz…

Mümtaz, Kırşehir Erkek İlköğretmen Okulu’nda beğendiğim ve örnek aldığım bir ağabeyimdi. Anımsadığım kadarı ile köy öğretmenliği yıllarımızda Ağrı’da ve Kaman’da karşılaştığımız da oldu. Sanatçı yönünü bilirim. Boyacıoğlu’nun şimdiye dek “İyi geceler” adlı masal ve “Ben şiirim” adlı şiir kitabı yayımladığını, 2011 yılında “Ben de çocuktum özlemlerimle” adlı folklorik anılarını kaleme aldığı üçüncü kitabına imza attığı konusunda bilgilendim.

Bu yapıt, anı türünden çok halk bilimi derinliğini içermektedir. Nasıl ya da neleri mi? Açıklayayım: Köylünün dilini, gelenek ve göreneklerini, adetlerini, inanışlarını, oyunlarını, düğünlerini, kinini, nefretini ve sevgisini… Evet, Kırşehir-Kaman’da ve Darıözü köyünde geçen çocukluk günlerinin ustaca anlatım ve kendine özgü biçemi (üslup) ile kaleme almayı başarmış yazar dostum!

Ortaokul yıllarında hevesle isteyip de babalarımıza aldıramadığımız elbiseler, saatler, kalemler ve defterler yanı sıra kitaplar… Bir bir geçti belleğimden. Genç yaşta kaybettiğim annemi, sağlığında babam sık sık çevre illere doktora götürürdü. Ben her gidişlerinde kitap isterdim. Getirirlerdi! O zaman sevincim coşku coşku yükselirdi!

Bu yapıtı herkesin okumasını salık verirken yurt, ulus, bayrak ve Atatürk sevgisinin güçlü kalemi mümtaz eğitimciyi yürekten kutlayarak esenlikler diliyorum.

İletişim   :Mümtaz Boyacığoğlu  0533 578 36 66

YORUMLAR

  • 0 Yorum